خلوتی با عطار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دل که در حظیرهٔ حضرت حضور یافتسرش سریر خود ز سرای سرور یافت
۲
طیار گشت در افق غیب تا ابدهر کو ازین سرای حوادث عبور یافت
۳
از قرص مهر و گردهٔ مه کم نواله کنزیرا که آن زوال گرفت این کسور یافت
۴
همکاسهٔ تو خوان فلک گشت همچو زرهر شب سیاه کاسگی او ظهور یافت
صفحهٔ ۱ از ۷