خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ساربان خدا را، آهسته رو به منزلکز هر طرف اسیری مانده است پای در گل
۲
جمعی ز وصل سوزند، خلقی ز هجر میرند؛ای وای اگر زمانی، بیرون روی ز محفل
۳
با آن لبِ شکرریز، با آن نهال نوخیز؛تا رفته‌ای ز گلشن، ای نازنین‌شمایل
۴
هر غنچه ز اشتیاقت، چشمی است مانده در رههر سرو از فراقت، پایی است رفته در گل
صفحهٔ ۱ از ۲