خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر روی تو بینم و بمیرمسهل است، باین گنه مگیرم
۲
جز نام تو نیست بر زبانمجز یاد تو نیست در ضمیرم
۳
من فاخته ام، تو سرو یعنیتو آزادی و من اسیرم
۴
افتم اگر از پیت عجب نیستتو محتشمی و من فقیرم
صفحهٔ ۱ از ۳