خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زنده کی از برت ای جان جهان برخیزم؟!مگر آن دم که سپارم بتو جان برخیزم!
۲
وعده ی خلوت خاصم، چو دهی در مجلس؛آن قدر باش که از خلق نهان برخیزم!
۳
غیر من نیست میان توو اغیار حجاب؛آه از آن روز که منهم ز میان برخیزم
۴
رنجشم از تو بحدی است که در خلوت خاصصد رهم گر بنشانند، همان برخیزم!
صفحهٔ ۱ از ۲