خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز یار کهن، مگر کندیکه بیاران تازه خرسندی؟!
۲
آه، ای نخل سرکش از جورتکآشیان مرا پراکندی
۳
رشته ی جان ما گسست دریغکه بزلف تو داشت پیوندی
۴
بیتو یعقوبم، آگهی از حالداشت، گرداشت چون تو فرزندی!
صفحهٔ ۱ از ۲