خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!ز فکر بیدلانت، خاطر آزاد است پنداری
۲
چنان ترسیده چشمم از گرفتاری درین گلشنکه شاخ گل بچشم دست صیاد است پنداری
۳
نشد از خنده ی خسرو، تسلی خاطر شیرین؛هنوزش گوش بر فریاد فرهاد است پنداری
۴
بباغم زد شب آتش در دل، آن مرغی که مینالیدگذارش پیش ازین در دامی افتاده است پنداری
صفحهٔ ۱ از ۲