خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح است و گشادند در دیر مغان راپیمانه نهادند به کف مغبچگان را
۲
ساقی بده آن رطل گران تا به رخ بختریزیم و ز سر بازنهد خواب گران را
۳
وانگاه به جامی دو دگر پاک بشوییماز روی دل غمزده گرد دو جهان را
۴
سر مست خرامیم به باغی که در آنجابر دامن گل دست ندادند خزان را
صفحهٔ ۱ از ۴