خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه جز ذکر تو افسانهٔ لاطایل بودهر چه جز یاد تو اندیشهٔ بی‌حاصل بود
۲
بهوس بیهده دادیم دل از دست و دریغکانچه جستیم و ندیدیم ز کس با دل بود
۳
از طلب حاصلم این شد که کنون دانستمکانچه را میطلبم بی طلبی حاصل بود
۴
ستم هجر تو را نیست علاج ارنه بوصلاثر سد ستم از نیم نگه باطل بود
صفحهٔ ۱ از ۲