خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن به جان زنده و جان زنده به جانان باشدجان که جانانش نباشد تن بی‌جان باشد
۲
آنکه در صورت انسان که منم حیران نیستحیوانیست که در صورت انسان باشد
۳
دردم از کیست مپرسید، بپرسید که کیستآن که بر گریهٔ من بیند و خندان باشد
۴
دل مجموع در این جمع نبینم به کسیمگر آن کس که ز یاد تو پریشان باشد
صفحهٔ ۱ از ۲