خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدین درگه یکی را سر شکستندیکی تا اندر آید در شکستند
۲
درون خانه جز بیرون در نیستاگر بستند در یا در شکستند
۳
تو گر آرام جویی رام شو رامکه ما را از رمیدن پر شکستند
۴
چه ظلم است این خدا را کاندر این بزممرا هم توبه هم ساغر شکستند
صفحهٔ ۱ از ۲