خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر بگذشت و نماندست جز ایامی چندبه که با یاد کسی صبح شود شامی چند
۲
به حقیقت نبود در همه عالم جز عشقزهد و رندی و غم و شادی از او نامی چند
۳
زحمت بادیه حاجت نبود در ره دوستخواجه برخیز و برون آی ز خود گامی چند
۴
طبع خاکی بنه و چاک بر افلاک اندازمرغ کز دام بر آید چه بود بامی چند
صفحهٔ ۱ از ۲