خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از پی خطا شد و گامی خطا نکردجان پیرو هواشد و کامی روا نکرد
۲
این عمر بی وفا مگرش خوی دوست بدارکز ما گذشت غافل و رو بر قفا نکرد
۳
آوخ که دست مرگ گریبان جان گرفتاین نفس شوخ دامن شهوت رها نکرد
۴
نه دولتی بماند که از ما دریغ داشتنه نعمتی گذاشت که بر ما عطا نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲