خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مبارک شب فیروز امیدصبح شو صبح که خورشید دمید
۲
گل مکان بر زبر شاخ گرفتسرو سر از کنف باغ کشید
۳
دل نشست از قبل منظر چشمجان سوی روزن لب جای گزید
۴
سر زپا پیشترک آمد و هوشقدمی چند ز سر پیش دوید
صفحهٔ ۱ از ۳