خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد این سیل که بنیاد من از جا ببردخانه ویران کند و رخت بصحرا ببرد
۲
روزی از دشت رسد بیخبر آن ترک دلیرشهر بر هم زند و حجره بیغما ببرد
۳
اثری نیست بسد نکته ی پیران طریقکودکی کوکه بیک غمزه دل از ما ببرد
۴
مادر این شهر ندیدیم بغیر از تو کسیکه کند جا بدلی یا دلی از جا ببرد
صفحهٔ ۱ از ۲