خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون به عکس آری نظر خورشید تابان است و بسباز چون بر اصل بینی ظل یزدان است و بس
۲
سوی عکس ار دسترس نبود عجب نبود که نیستدسترس تن را به جان وین صورت جان است و بس
۳
ظل یزدان را چو یزدان گیر و این فرخنده کاخچیست دانی راست همچون بزم امکان است و بس
۴
نیست جز یک شاهد اندر بزم و هر سو بنگریطرهٔ پرتاب و گیسوی پریشان است و بس
صفحهٔ ۱ از ۲