خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگه مست و چشم هشیارشلب شیرین و تلخ گفتارش
۲
دیدم و دل بمهر او دادمتا توانی بگو بیازارش
۳
رفت و پوشید چشم از نگهییا رب از چشم بد نگه دارش
۴
در دم آشفتگیست تا چه کندزلف آشفته چشم بیمارش
صفحهٔ ۱ از ۳