خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتوان داشت نگه باز زچشم سیهشدار از چشم بد خلق خدایا نگهش
۲
جای رحم است بر آن بندهٔ مسکین فقیرکه برانند و ندانند چه باشد گنهش
۳
نگهی جانب ما دلشدگان می نکنیدل چرا امیبری از کس چو نداری نگهش
۴
قاصد یارم و با تیرگی بخت نشاطحرفی از جعد خطش دارم و چشم سیهش
صفحهٔ ۱ از ۲