خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه ناصح ما مشفق است و خیر اندیشبه تندرست چه گویم من از جراحت ریش
۲
بهیچ حادثه ما را غمین نشاید داشتکه از وجود تو شادیم نی زهستی خویش
۳
غمش نهفته نشاید بدل که مقدم شاهنهان ز خلق نماند بکلبه ی درویش
۴
به همعنانی طفلان نی سوار بماندچه تیغها به نیام و چه تیرها در کیش
صفحهٔ ۱ از ۲