خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افکنده سبزه بر کنف بوستان بساطرفت آنکه دوستان نشکیبند بی‌نشاط
۲
ساقی بجوی ساغری از بادهٔ کهنمطرب بگوی تازه‌ای از گفتهٔ نشاط
۳
این چند روزه مهلت تن بگذرد که نیستجز افتراق حاصل اضداد از اختلاط
۴
آکنده‌ایم گوش زبانک رحیل و خوشافکنده‌ایم رخت اقامت در این رباط
صفحهٔ ۱ از ۲