خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدا بر لب ولی دل در هوا غرقخدا را ما نکردیم از هوا فرق
۲
ازین تخمی که افشاندیم در دشتنباشد کشت ما جز در خور حرق
۳
بریز آبی ز رحمت ورنه ما رادر آتش سوخت باید پای تا فرق
۴
بما تردامنان منگر خدا راجهانی خشک لب از غرب تا شرق
صفحهٔ ۱ از ۲