خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرهم دلهای ریش از مشک ناب آوردهاییا که بر رخسار خویش از خط نقاب آوردهای
۲
زلف مشکافشان بر آن عارض پریشان کردهاییا عیان در ظلمت شب آفتاب آوردهای
۳
جز نیاز و جز تظلم از کسی نادیدهایتا ز تعلیم که این خشم و عتاب آوردهای
۴
شستهای گر دست از خونریزی بیچارگانپس چرا از خون خصم شه خضاب آوردهای
صفحهٔ ۱ از ۱