خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرم خوش است برآنم که از سر مستیسری بر آورم از جیب و زاستین دستی
۲
هوای سرکشی و لاف عاشقی حاشاکه سیل ره نبرد جز بجانب پستی
۳
جمال روی تو راز دل منست مگرکه آشکار نشد تا که پرده بر بستی
۴
زهی کریم و خداوند و کردگار حلیمکه از تو هر چه بریدم تو باز پیوستی
صفحهٔ ۱ از ۲