خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من فاش کنم غم نهانیحاشا نکنم که خود تو دانی
۲
با تو بزبان چه راز گویمهم راز منی تو هم زبانی
۳
نیک و بد من تو میشناسیبد راهم و نیک میتوانی
۴
گر شهد رواست میفرستیگر زهر سزاست میچشانی
صفحهٔ ۱ از ۳