خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهر سو بر بن در بینواییخداوندان فضل آخر عطایی
۲
بدین بیگانگان سر چون توان بردمگر دستم بگیرد آشنایی
۳
ز ما تا کوی او راهیست پنهانکه در وی می نگنجد رهنمایی
۴
برون از دهر باید شد نه از شهرزخود باید شدن نه از سرایی
صفحهٔ ۱ از ۲