خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح صادق از طلوع معنی‌ام آگاه بودبر مبارکباد طبعم مهر جای ماه بود
۲
نظم شیرینم اگر کلک عطارد می‌نوشتدست ناهید از ترنم یک قلم کوتاه بود
۳
مریم فکرم مسیح از عین معنی زاده استنقد اشعارم نخستین مشتری دلخواه بود
۴
کار صد بهرام خواهم کرد با تیغ زبانزان که از حل نکات من زحل در آه بود
صفحهٔ ۱ از ۲