خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنود بلبل اگر اندر گلستان ناله‌اممی‌کند اندر چمن تمهید سامان ناله‌ام
۲
بهر ساز خویش نی از چوب طوبا بایدمتا رسد در گوش آن سرو خرامان ناله‌ام
۳
عرض مطلب نیست حاجت پیش ارباب کرمسر زند در پاش از چاک گریبان ناله‌ام
۴
سوختم پروانه‌سان در آتش شوق عملمی‌کند در شام غم جوش چراغان ناله‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳