خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲ - نصیب قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی قدح لبریز کن زان می که طغیان پروردمستی فزاید، غم برد، شادی دهد، جان پرورد!
۲
میخانه را در باز کن ساغر کشی آغاز کندل را به می دمساز کن صد گونه الحان پرورد!
۳
از باده گلگون به من سرشار ده در انجمنتا گویم از مستی سخن گفتار حسان پرورد
۴
در زیر سرو و پای جو وه‌وه چه خوش باشد سبو!کردست بر دل غم غلو می ده که فرحان پرورد!
صفحهٔ ۱ از ۱۰