خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۸۷ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه از می لعل آن مه پیکر آلودکز آب خضر گلبرگ تر آلود
۲
مه اندر آسمان از شوق رویشبود دیوانه ای خاکتر آلود
۳
نباشد لاله زار اندر بهارانکز اشک خونینم دشت و در آلود
۴
شفق نبود که از خونین سرشکمگذشت آنسان که روی دیگر آلود
صفحهٔ ۱ از ۲