خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۰۷ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب لعلت که گویم جان پاکشبه خنده جان پاکان شد هلاکش
۲
دلم چون غنچه زان شد غرقه در خونکه کردی از جفا هر سوی چاکش
۳
دل ار چه ذوقناک از وصل شد لیکز بیم هجر هستم هولناکش
۴
هر آنکس را که سوزد شعله هجرز تاب آتش دوزخ چه باکش
صفحهٔ ۱ از ۲