خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۳۰ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستم آنسان که گر از دیر مغان برخیزمافتم ای مغبچه خود گو که چسان برخیزم
۲
سر گرانم ز خمار اینکه نیارم برخاستلطف کرده چو دهی رطل گران برخیزم
۳
مگس روح نشسته به لبت چون گویمخیز گوید که چسان از سر جان برخیزم
۴
یک زمان نیست که صد رنج به دل ننشیندبه که از انجمن اهل زمان برخیزم
صفحهٔ ۱ از ۲