خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۳۲ - تتبع شیخ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دو چشم یار اسیرم که همی زنند تیرمبه من غریب رحمی که به کافران اسیرم
۲
چو بکوی و قد او شیفته ام اگر چه واعظدهدم ز روضه و حور فسانه کی پذیرم
۳
اجلم رقیب و عمرم شده آن لب روان بخشنه از آن بود گریزم نه ازین بود گریزم
۴
من از آرزوی آن تیغ هلاک و او کشد غیربکشید جای آنست ز غیرت ار نمیرم
صفحهٔ ۱ از ۲