خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۷۱ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو آتشی است لب لعل پر فسانه اوزبان به عشوه برآوردنش زبانه او
۲
بهانه در دم قتلم اگر کنده چه زیانبه نقد می کندم قتل چون بهانه او
۳
شهی است باده فروش و خزانه میخانهز لعل پر خم بسیار در خزانه او
۴
خوش است بحر می آنسان که عقل یارد شدازین کرانه او تا بآن کرانه او
صفحهٔ ۱ از ۲