خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۷۲ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که گشتی سوی میخانه به رندان پیرووجه می گر نبود جان گرو و جامه گرو
۲
در خیالات خط سبز کمان ابروی خویش«مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو»
۳
بی‌خود افتادم و بازم چو به هوش آمد دل«یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو»
۴
خانه دل ز غم گردش گردون تیره استآفتاب می اگر بفکند آنجا پرتو
صفحهٔ ۱ از ۲