خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منت ز سر زلف توام یکسر مو نیستچاکیست دلم را که سزاوار رفو نیست
۲
آن مه که مه چهارده‌اش چون مه‌رو نیستدر شهر بنیکوئی او هیچ نکو نیست
۳
آن سلسله کازادی او نیست میسرجز سلسله موی تو ای سلسله مو نیست
۴
منعم مکن از شاهد و مطرب که بهشتیگر هست جز آواز خوش و روی نکو نیست
صفحهٔ ۱ از ۱