خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل چگونه توان داغ عشق پنهان داشتبه پنبه آتش‌سوزان نهفته نتوان داشت
۲
نشد نصیبم از آن بوسه چه حالست اینکه تشنه مردم و لعل تو آب حیوان داشت
۳
به خون عاشق از اظهار عشق تشنه شویفغان که درد ترا باید از تو پنهان داشت
۴
نگین سلطنتست از دو کون کندن دلگمان مکن که چنین خاتمی سلیمان داشت
صفحهٔ ۱ از ۳