خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب شیرین تو شیرین‌تر از آن ساخته‌اندکه توان گفتنش از شیره جان ساخته‌اند
۲
کرده‌اند از غمت آنان جگرم خون ایگلکه ترا لاله رخ و غنچه دهان ساخته‌اند
۳
نتوانم که کنم قطع نظر از دو لبتکاین دو را قوت دل و قوت جان ساخته‌اند
۴
اهل دل از دو جهان نام و نشانت طلبندورنه با گوشه دل از دو جهان ساخته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲