خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن مرغ چمن ناله چو بنیاد کندکاش از حال اسیران قفس یاد کند
۲
در قفس ناله گرمم که چو برق آتش زدنتوانست اثر در دل صیاد کند
۳
گو مکن هرگزم او گر نکند یاد مبادکه ز یاد آوری غیر مرا یاد کند
۴
زان بنالیم برت کین اثر ناله ماستکه دلت سخت‌تر از بیضه فولاد کند
صفحهٔ ۱ از ۳