خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله به کوی او دلم بهر چه بس نمی‌کندیار ستیزه کار من یاری کس نمی‌کند
۲
نیست به فکر سینه‌ام گم شده دل که چون رهدمرغ اسیر از قفس یاد قفس نمی‌کند
۳
گر نه ضعیف ما خود و همت ما بود قویبهر چه عنکبوت ما صید مگس نمی‌کند
۴
منع مکن ز ناله‌ام کآنچه به من جدا ز توسوز فراق می‌کند شعله به خس نمی‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲