خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رَستنش از دامت احتمال نداردمرغ اسیریست دل که بال ندارد
۲
آن قدر و رفتار بین که سرو خرامانجلوه جان‌بخش این نهال ندارد
۳
روی تو ماهست لیک در خم ابروماه به رخ عنبرین هلال ندارد
۴
خسته دلم صید کودکیست که هرگزرحم به مرغ شکسته بال ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲