خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسیکه دور شدت چون ز آستان میردبه آنکه بر درت از جور پاسبان میرد
۲
شهید میرد اسیر قفس چه رشک بردبطایری که چو میرد در آشیان میرد
۳
کسیکه زنده عشقست جاودان باقیستوگرنه دارد اگر صدهزار جان میرد
۴
زبس بمرغ چمن هجر گل بود دشواربهار ناشده آن به که در خزان میرد
صفحهٔ ۱ از ۲