خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشت مرغی زخمی تیری دلم آمد به یادطایری غلتید در خون بسملم آمد به یاد
۲
نوحه جغدی شنیدم دوش از ویرانه‌ایناله‌ام آمد به خاطر منزلم آمد به یاد
۳
پرتوافکن شد به بزم تیره‌روزی مهوشیمحفل‌افروزی شمع محفلم آمد به یاد
۴
بود در فانوس شمعی همدم پروانه‌ایصحبت پنهان دلدار و دلم آمد به یاد
صفحهٔ ۱ از ۲