خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در طلبت ساز و برک راه نداردهرکه بچشم و دل اشگ و آه ندارد
۲
کیستم آن طالب فنا که چراغمغم زدم سرد صبح‌گاه ندارد
۳
خوش بسیه بختیم که روز و شب منمنت پرتو ز مهر و ماه ندارد
۴
چون دهم اقلیم فقر را بدو عالمملک چنین هیچ پادشاه ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲