خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جادربر من کرده نگاری نه و هرگزدر دامن من افتاده شکاری نه و هرگز
۲
خرم دل ما گشته ز یاری و نه و هرگزبوداست درین باغ بهاری نه و هرمگز
۳
گفتی که در آغوش تو جا کرده درین باغشمشاد قدی لاله عذاری نه و هرگز
۴
اشکم که برآورده هزار آینه از زنگاز خاطر من شسته غباری نه و هرگز
صفحهٔ ۱ از ۳