خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی کز صحبتم گیرد ملالشچه سازم گر نسازم با خیالش
۲
که مخصوص منست و خاصه غیرشب هجرانش و روز وصالش
۳
مزن ایدل بجان ناتوان طعناگر از حبس تن نبود ملالش
۴
برآید از قفس بهر چه کین مرغندارد قوت پرواز بالش
صفحهٔ ۱ از ۲