خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شه من ترا نشان نه که من گدات جویمهمه حیرتم ندانم ز که و کجات جویم
۲
چو به گنج‌های عالم تو به دست کس نیاییبه کدام برگ یارب من بینوات جویم
۳
من دور از آستانت طلبم چه زین و آنتندهد کسی نشانت مگر از خدات جویم
۴
نه بدوستی نه دشمن نه به گلشنی نه گلخنزکه‌ات طلب کنم من ز کدام جات جویم
صفحهٔ ۱ از ۲