خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم افسرده آه سرد من بینز بی‌دردی بدردم دردمن بین
۲
رود چون در رهت بر باد خاکمپریشان در هوایت گرد من بین
۳
چمنها از تو سبز ای ابر رحمتبحرمان گیاه زرد من بین
۴
نخواهی گر کشی از درد رشکمبدرد غیر منگر درد من بین
صفحهٔ ۱ از ۲