خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پرتو مهر، شد آخر آن ماهمحفل فرزندم، الحمدالله
۲
دامان خرگاه، تا برزد آن ماهشد ماه پنهان، در زیر خرگاه
۳
ما را بکویش خیزد چه از آهآن قصر عالی این رشته کوتاه
۴
غیر و من آخر تا چند باشیممقبول مجلس مردود درگاه
صفحهٔ ۱ از ۲