خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بیتو ننالم زار در گوشه تنهائیکو طاقت خودداری کو تاب شکیبائی
۲
لیلی‌وش من از من آداب چه میجوئیعاقل نیم و شهری مجنونم و صحرائی
۳
تا چند توان جانا دور از تو بسر بردنرحمی که دلم خون شد در گوشه تنهائی
۴
تو خسرو فرمانده من بنده فرمان برحاشا زند از من سر جز آنچه تو فرمائی
صفحهٔ ۱ از ۳