خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که در عاشقی تمام بودپخته خوانش اگر چه خام بود
۲
آنکه او شاد گردد از غم عشقخاص دانش اگر چه عام بود
۳
چه خبر دارد از حلاوت عشقهر که در بند ننگ و نام بود
۴
دوری از عشق اگر همی خواهیکز سلامت ترا سلام بود
صفحهٔ ۱ از ۲