خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۵۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم کنار خویش تهی از نگار خویشمن بی نگار خویش نخواهم کنار خویش
۲
چشمم نگار کرد کنار مرا به خونچون در کنار خویش ندیدم نگار خویش
۳
تا غمگسار خویش لقب کردمش زعشقجز غم ندید جان من از غمگسار خویش
۴
گر چشم شوخ او نفکندی مرا ز راهنفکندمی به بارگه عشق بار خویش
صفحهٔ ۱ از ۱۰